برنامه بایدن برای آمریکای مرکزی: جهنمی نئولیبرال نظامی شده هندوراس


در تاریخ 1 نوامبر ، درست قبل از انتخابات ایالات متحده ، دونالد ترامپ ، رئیس جمهور ایالات متحده در توییت خود در مورد رقیب دموکرات خود نوشت:[Joe] بایدن عروسک اثبات شده کاسترو است! رأی دهید. “

در این توئیت به طور خاص از کاسترو نام برده نشده است ، اما مرجع احتمالاً رهبر فقید کوبا فیدل ، منتقد سرسخت تجاوزات امپراتوری آمریکا در آمریکای لاتین و به طور کلی سرمایه داری است ، سیستمی که وی آن را تداوم فقر می داند.

با این حال ، با توجه به سوابق رئیس جمهور تازه انتخاب شده بایدن در آمریکای لاتین ، به نظر می رسد که مرحوم کاسترو کاملاً یک دست نشانده وحشتناک است.

برای هشت سال ، بایدن معاون رئیس جمهور “رئیس اخراج” باراک اوباما بود ، که در سال 2009 قدرت را به دست گرفت. در همان سال ، رئیس جمهور هندوراس که به طور دموکراتیک انتخاب شده بود ، با یک کودتای راستگرایانه سرنگون شد ، که در نهایت موفقیت آن توسط دولت اوباما تضمین شد. -بایدن

این کودتا هندوراس را در جهنمی نئولیبرالی به ظاهر غیرقابل بازگشت خشن فرو برد ، با قتل های سریع در حال رشد و مصونیت از مجازات گسترده برای قتل ها ، تجاوزها و سایر سوuses استفاده های انجام شده توسط نیروهای امنیتی هندوراس – این همه با کمک افزایش کمک های ارتش و پلیس ایالات متحده است.

بهانه اصلی چنین کمک هایی به هندوراس و دیگر کشورهای خوشبخت مانند مکزیک ، البته “جنگ با مواد مخدر” بود ، هدیه ای که همچنان به قانونی سازی امپریالیسم آمریکا پس از جنگ سرد و ادامه نظامی شدن آمریکای لاتین داده می شود.

طی سفر 2012 به منطقه برای تکرار رضایت ایالات متحده از چشم انداز بی رحمی راستگرا ، دوستانه شرکتی ، بایدن تأیید کرد که علی رغم سطوح وحشتناک ، راهی برای قانونی کردن مواد مخدر در نظر او و رئیسش وجود ندارد. خشونت ناشی از جنگ با خود مواد مخدر.

خطرات وجود هندوراس تنها با خصوصی سازی پس از کودتا ، پروژه های کلان توسعه شامل زمین خواری و تخریب محیط زیست و سایر آزمایش های نئولیبرالی مورد حمایت ایالات متحده در مورد فقر جمعی و اسکان مجدد جمعی افزایش می یابد. با توجه به این واقعیت ، منطقی است که بسیاری از هندورایی ها – و همچنین سایر آمریکای لاتین در قایق مشابه – سعی در مهاجرت به سمت امنیت جسمی و اقتصادی بالقوه داشته باشند.

با این حال هنگامی که مازاد خردسالان بی سرپرست ، که بیشتر آنها از هندوراس هستند ، برای درخواست پناهندگی در سال 2014 به مرزهای ایالات متحده رسیدند ، بایدن آن را “هجوم خطرناک مهاجرت” دانست. این نظر با مقاله “برنامه آمریکای مرکزی” در سال 2015 در نیویورک تایمز پشتیبانی شد ، که در آن معاون رئیس جمهور به تشریح استراتژی خود برای کاهش خشونت و فقر در هندوراس ، گواتمالا و السالوادور و در نتیجه جلوگیری از روند مهاجران

طرح بایدن که به آن اتحاد برای سعادت نیز گفته می شود ، مبتنی بر این ایده است که “امنیت هر چیز دیگری را امکان پذیر می کند”. این طرح خواستار همکاری بین ایالات متحده ، سه دولت و “م institutionsسسات مالی بین المللی و بخش خصوصی” است. مهم نیست که در هر سه مکان فقدان امنیت فعلی تقریباً هیچ ارتباطی با مداخلات دهه ها آمریکا و افزایش علاقه – چه چیزهای دیگر – از سوی موسسات مالی بین المللی و بخش خصوصی ندارد.

بایدن در مصاحبه ای با CNN در سال 2019 ، با ابراز خوشحالی پدرانه “معامله” ای که با رهبران آمریکای مرکزی انجام داد ، به آنها دستور داد: “شما برای بهتر کردن کشور خود کارهای زیر را انجام می دهید تا مردم را ترک کنید ، و ما به شما در انجام آن کمک خواهیم کرد. درست مثل کاری که ما در کلمبیا کردیم. “

بایدن در ادامه به خود می بالید که “یکی از معماران طرح کلمبیا” ، بسته گسترده کمک ایالات متحده به ملت آمریکای جنوبی است که در سال 2000 و زمانی که بایدن سناتور بود ، اجرا شد.

در زمینه کلمبیا ، “mak[ing] کشور شما بهتر است “ظاهراً شامل مواردی مانند جبران خسارت اعضای کلمبیایی مورد حمایت ایالات متحده با پاداش پاداش ، زمان استراحت و سایر مزایا برای قتل احتمالی حدود 10 هزار غیرنظامی بین سال های 2002 و 2010 و تحویل اجساد به عنوان جنگنده های دشمن است. . معلوم شد که این دلیل دیگری نبود جز ایجاد این توهم که دولت راست گرای کلمبیا در “جنگ با مواد مخدر و ترور” پیروز می شود و بنابراین شایسته کمک بیشتر ایالات متحده برای ادامه کار ترور است.

اگر ما مجبور باشیم حرف شاد بایدن را بپذیریم ، نشانه های دیگر بهبود ملی در مورد کلمبیا می تواند اشباع منظره کلمبیا با مواد شیمیایی سمی (هر چیزی که به تجارت مواد مخدر آسیب برساند!) ، آوارگی میلیون ها نفر و ادامه کشتار مدافعان باشد. فعالان حقوق بشر و اجتماعی.

همانطور که جان واشنگتن در Intercept می نویسد ، طرح کلمبیا همچنین “با سرعت بخشیدن به خصوصی سازی و سایر اصلاحات نئولیبرالی” با راه اندازی توافق نامه تجارت آزاد ایالات متحده و کلمبیا و اجازه دادن به شرکت های چند ملیتی و شرکت های معدنی برای ایجاد هرج و مرج سودآور با هزینه بومی ، کمک کرد. و جوامع دیگر داستان موفقیت ، واقعاً.

بایدن با گسترش اولین دور “رفاه” خود در آمریکای مرکزی ، – به عنوان بخشی از برنامه مبارزات انتخاباتی خود – از “طرح بایدن برای ایجاد امنیت و شکوفایی با مشارکت با مردم آمریکای مرکزی” رونمایی کرد. طبق این طرح ، “رهبری جدید ایالات متحده” در منطقه “شدیداً مورد نیاز” است ، اگرچه خانواده های سالوادورایی که خارج از دادگاه توسط پلیس تأمین شده توسط ایالات متحده اعدام شدند ، احتمالاً مایل به جدایی هستند.

طرح جدید و بهبود یافته بایدن نوید یک “استراتژی جامع چهار ساله 4 میلیارد دلاری منطقه ای برای مقابله با عوامل مهاجرت از آمریکای مرکزی” ، از جمله “بسیج سرمایه گذاری خصوصی” را می دهد. این استراتژی همچنین “مبارزه با فساد را در قلب سیاست های آمریکا قرار می دهد”.

البته انتظار نداشته باشید که این قلب از پرتاب پول به “دیکتاتوری مواد مخدر” خیرخواهانه در هندوراس ، به ریاست خوان اورلاندو هرناندز ، راستگرای راست ، دست بکشد. همچنین تعهد بایدن به استراتژی ای که “نقش اصلی زنان را به عنوان یک نیروی قدرتمند برای توسعه به رسمیت می شناسد” با توجه به شیوع زنان کشی در هندوراس پس از کودتا اعتماد به نفس زیادی ایجاد نمی کند – به قتل سال 2016 یک رهبر برجسته مردم بومی هندوراس ، برتا كاسرسس ، یكی از بسیاری از فعالان محیط زیست كه هدف آن مخالفت با الگوهای آمریكایی “توسعه” و “رفاه” بود.

بایدن “سیاست مهاجرتی سختگیرانه ترامپ ، که می خواهد قوانین پناهندگی و پناهندگی ما را لغو کند” را محکوم کرد ، در حالی که رئیس جمهور عادت خود برای جدایی خانواده را انکار کرد. پس از اینکه در ماه اکتبر مشخص شد که دولت ایالات متحده نمی تواند پدر و مادر بیش از 500 کودک مهاجر را که در مرز ایالات متحده از خانواده خود جدا شده بودند ، پیدا کند ، بایدن اعلام کرد که این وضعیت “ما را می خنداند و هرگونه تصور از آنها به عنوان یک ملت هستند. “

البته نفاق گروتسک معادل گفتمان سیاسی ایالات متحده است. طبق سنت ، بایدن خود در نقض آرمانهای ادعایی ایالات متحده ، از جمله کمک به هموار کردن مارک بیگانه هراسی حاد ترامپ ، مقصر است. علاوه بر تقویت زیرساخت ها برای بازداشت مهاجران در ایالات متحده ، تیم اوباما-بایدن مجبور به افزایش نظامی گری در مرزهای جنوبی مکزیک با گواتمالا شده و مهاجرت به شمال را برای ایالات آمریکای مرکزی حتی کشنده تر کرده است.

ناتاشا النا اولمن ، فعال مکزیکی-آمریکایی و نویسنده مقاله Abolish ICE ، در نامه ای به من نوشت که بایدن “از در نظر گرفتن مشارکت در جدایی خانواده خودداری می کند. از اخراج بیش از سه میلیون مهاجر تحت دولت اوباما-بایدن تا رای وی در مورد قانون اصلاحات و مسئولیت مهاجران در سال 1996 که پایه و اساس ماشین اخراج گسترده ترامپ را بنا نهاد.

بایدن در گزارش 2015 نیویورک تایمز اظهار داشت که پاسخگویی به چالش های آمریکای مرکزی “به چیزی کمتر از تغییر سیستم نیاز ندارد.”

و گرچه تغییر سیستمی در واقع آنچه در آمریکای مرکزی و همچنین خود ایالات متحده ضروری است ، قطعاً بایدن کسی نیست که آن را ایجاد کند.

نظرات بیان شده در این مقاله از نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده تحریریه الجزیره نیست.



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>