زمان آن فرا رسیده است که آفریقایی ها درباره حفاظت صحبت کنند آفریقا


ویروس کرونا ویروس مداوم نتیجه مستقیم قطع ارتباط ما با طبیعت است. مدت هاست که دانشمندان به ما هشدار داده اند که تخریب طبیعت توسط طبیعت ، بدون کنترل ، منجر به شیوع بیماری های کشنده ، خشکسالی ، قحطی و سایر بلایا خواهد شد. برای چندین دهه ، در میان هیاهوی زندگی روزمره ما ، این هشدارها به گوش ناشنوایان رسیده است. اما دیگر این راحتی را نداریم که ارتباط عمیق بین سلامت انسان و طبیعت را نادیده بگیریم. از دست دادن مداوم تنوع زیستی وجود همه موجودات زنده از جمله ما را تهدید می کند.

این جایی است که حفاظت از حیات وارد عمل می شود. حفاظت از نیرومندترین سلاحی است که ما برای محافظت از سیاره ای که خانه خود می نامیم داریم. اما گرچه حفاظت از آن برای بقای ما حیاتی است ، اما اهمیت آن به طور م effectiveثر به توده ها منتقل نمی شود ، به ویژه در مواردی که از همه مهمتر است – در آفریقا.

مدتهاست که در آفریقا ، تاریخ حفاظت از منظر بیرونی – چشم انداز علم و غرب – گفته می شود. مردمان ، فرهنگ ها ، میراث ، دانش و آرزوهای آفریقایی تنها بخش کوچکی از مکالمه است که به دنبال اندیشه است. ما باید آن را تغییر دهیم و نقش خود را در جنگ برای نجات کره زمین و آینده مردم بازیابی کنیم.

پیش بینی می شود جمعیت انسانی آفریقا تا سال 2050 دو برابر شود که 2.5 میلیارد نفر خواهد بود ، به این معنی كه بیش از یك چهارم جمعیت جهان در آفریقا خواهند بود. و تقریبا 70 درصد آفریقایی ها زیر 40 سال خواهند بود. این امر بدون شک به حرکت توسعه این قاره کمک خواهد کرد.

اما طبیعت قبلاً به نام توسعه در آفریقا با سرعت بی سابقه ای از بین رفته است. روش تولید و مصرف غذا و انرژی ، همراه با بی توجهی آشکار به محیط زیست مندرج در سیستم اقتصادی ما ، در حال حاضر جهان طبیعی قاره را به نقطه اوج تبدیل کرده است. رشد سریع جمعیت احتمالاً این تخریب را تسریع می کند.

با این وجود می توان آینده ای ساخت که در آن از تنوع زیستی قاره محافظت شود ، مردم آن تغذیه شوند ، صنایع کار کنند و اقتصاد آن پایدار و مرفه باشد.

برای رسیدن به این هدف ، ما باید حفاظت از طبیعت را به عنوان یک نگرانی اصلی برای همه آفریقایی ها در نظر بگیریم. و شاید مهمتر از همه ، ما باید درک کنیم که ما تنها آفریقایی نیستیم. برای ما مغرور است که فکر کنیم سایر گونه هایی که این قاره را با ما مشترک دارند باید هزینه توسعه ما را بپردازند. به عنوان مثال زرافه ها فقط در آفریقا یافت می شوند و به اندازه ما آفریقایی هستند. آنها به اندازه ما حق حیات دارند. و بقای آنها به بقای ما گره خورده است.

آفریقایی ها فقط در صورتی می توانند این موضوع را درک کنند که در معرض محتوایی قرار بگیرند که بر اهمیت تنوع زیستی و حفظ آن غالباً تأکید دارد.

مخفی نیست که برنامه های تلویزیونی ، مقالات روزنامه ها و رسانه های اجتماعی تعیین می کنند که در خانه ، محل کار و رستوران های محلی درباره چه چیزی صحبت خواهیم کرد. ما همان چیزی هستیم که نگاه می کنیم و می خوانیم.

به همین دلیل زمان آن فرا رسیده است که رسانه ها – چه سنتی و چه اجتماعی – نقش خود را در تعریف دستور کار و تمرکز بر آنچه واقعاً مهم است: محیط زیست افزایش دهند. افرادی که توانایی دسترسی روزانه به میلیون ها آفریقایی را دارند و در خانه های آفریقایی داستان درست می کنند ، همچنین قدرت اطمینان از رونق حیات وحش در آفریقای مدرن را دارند.

من می دانم که این محتوا وجود دارد ، اما باید موارد بیشتری از آن را ببینیم. اگر آفریقایی ها شروع به دیدن مطالب بیشتری در مورد طبیعت و حیات وحش کنند ، قطعاً مکالمه تغییر می کند. به خصوص اگر سایر آفریقایی ها ، که به همان اندازه در رفاه و توسعه قاره سرمایه گذاری می کنند ، بگویند حمایت از آنها مهم است.

امروزه ، جوانان آفریقایی ، که بیشترین ضرر را در نتیجه تخریب طبیعت از دست می دهند ، بر رسانه ها – چه اجتماعی و چه سنتی – در این قاره تسلط دارند. آنها اعضای باسوادترین نسلی هستند که آفریقا تاکنون داشته است. آنها بیشتر از پدر و مادرشان سفر کرده اند و اینترنت دنیا را به روشی باز کرده است که نسل های قبلی حتی نمی توانستند رویایش را ببینند. آنها از نسل هایی که ما را از استعمار رها کردند ، ابتکاری ، زرنگ و دانا و حتی جسورتر هستند.

و آنها بهترین فرصت برای تغییر نحوه گفتار و درک قاره از حفاظت هستند. آنها بهترین شانس ما برای تأمین آینده آفریقا و همه مردم آن ، انسان یا غیر آن است. آیا تصور می کنید اگر واتس اپ ، فیس بوک ، توییتر یا اینستاگرام وجود داشته باشد نفوذ نلسون ماندلا ، کوامه نکوروما ، جان نایر ، پاتریس لومومبا و دیگر رهبران جوان مشهور از پانافریکا ایجاد می کند؟ آنها هنگامی که جنگ را آغاز کردند نیز جوان بودند. جوانان امروز حتی ممکن است با چالشی بزرگتر از آنچه که بودند روبرو شوند ، اما قدرت بیشتری نیز دارند.

اگر یک چیز وجود دارد که امیدوارم همه گیر COVID-19 بتواند به همه ما بیاموزد ، این است که سلامتی انسان همان سلامت طبیعت و حیات وحش است. وقتی سرانجام این همه گیری تمام شد ، ما توانایی بازگشت به حالت “عادی” را نداریم و همچنان تخریب هایی را که به نام توسعه ایجاد می کنیم نادیده می گیریم. و این به جوانان آفریقایی بستگی دارد که ما را در مسیر درست قرار دهند.

نظرات بیان شده در این مقاله از نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده تحریریه الجزیره نیست.



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>