عادی سازی اسرائیل توسط ترامپ در آفریقا در حال گسترش است اسرائيل


دونالد ترامپ ، رئیس جمهور آمریكا ، اعلام كرد كه در روابط فعلی – “عادی سازی” به زبان جاری – بین اسرائیل و یك كشور دیگر ، این بار سودان ، یك گرم شدن روابط وجود دارد كه بسیار قابل توجه و شواهدی از توانایی رئیس جمهور آمریكا در انجام معاملات است. نکته قابل توجه این است که خارطوم محل اجلاس 1967 اتحادیه عرب بود ، در آن “سه نه” تصویب شد – صلح با اسرائیل ، عدم شناخت اسرائیل ، هیچ مذاکره با اسرائیل. ترامپ این را یک پیروزی برای صلح اعلام می کند ، اما آنچه در واقع نشان می دهد یک پیروزی برای اقتدارگرایی آمریکایی و برتری سفید است.

علی رغم ادعاها ، این نه توافق صلح است و نه توافق نوآورانه. دولت انتقالی سودان توسط ایالات متحده تحریف شده است تا اصول اخلاقی خود را به نام بقای ملی کنار بگذارد. سودان در ازای پرداخت بیش از 330 میلیون دلار به قربانیان تروریسم در آمریکا و به رسمیت شناختن اسرائیل ، از لیست حامیان مالی تروریسم در ایالات متحده خارج و از تحریم ها آزاد می شود.

این همان معامله “معامله” است: ایالات متحده با استفاده از قدرت اقتصادی خود برای آزار و اذیت کشورها ، از اشغال غیرقانونی اسرائیل ، سرقت و پاکسازی قومی سرزمین فلسطین چشم پوشی می کند. این در مورد صلح نیست. این در مورد ترامپ است که همه تلاش خود را برای اطمینان از انتخاب مجدد خود انجام می دهد. این همچنین در مورد مشروعیت بخشیدن به ظلم و آپارتاید و رفتار “قدرت صحیح” سیاست بین الملل است.

و فقط کشورهای عربی نیستند که در لیست اهداف ایالات متحده قرار دارند. اخیراً مشخص شد که واشنگتن در تلاش است تا با همبستگی با فلسطین به عنوان شرط معامله تجارت آزاد با کنیا ، با تحریم ، حق رای ، تحریم ها (BDS) مخالفت کند. وی نایروبی را تحت فشار قرار داد تا “اقدامات با انگیزه سیاسی را برای تحریم ، تصرف و تحریم اسرائیل ناامید كند” و قول دهد “رفع موانع سیاسی ، غیرتعرفه ای برای کالاهای اسرائیلی ، خدمات یا سایر تجارت تحمیل شده بر اسرائیل. و لغو تحریم های غیر مجاز اسرائیل توسط بودجه دولتی و یا رعایت تحریم اتحادیه عرب اسرائیل. “

كنيا به عنوان يك دريافت كننده اصلي كمك هاي آمريكا به آفريقاي جنوب صحرا كه همچنين از اسرائيل كمك هاي توسعه اي و امنيتي قابل توجهي دريافت مي كند ، به ويژه در معرض فشارهايي آسيب پذير است.

وی همچنین سابقه همکاری با رژیم های آپارتاید را دارد. اگرچه کنیا از قطعنامه های آفریقا حمایت می کرد که انواع تعامل با آپارتاید آفریقای جنوبی را ممنوع می کند ، اما در واقع موقعیت آن در بهترین حالت انعطاف پذیر و در بدترین حالت ریاکارانه بود.

لزوم ارج نهادن به اظهارات خوب خیرین آمریکایی و بریتانیایی خود که از دولت آپارتاید حمایت می کردند و همچنین اینکه آفریقای جنوبی بخش خوبی از صادرات کنیا را می خورد ، اشتیاق به اقدام سخت در حمایت از لفاظی ها را محدود می کرد. به عنوان مثال ، تحریم کنیا در سال 1960 علیه رژیم آپارتاید چنان بی تأثیر بود که ارزش کالاهای وارداتی آفریقای جنوبی در طی 9 ماه تحریم افزایش یافت.

نایروبی قبلاً دست خود را نشان داده است. وی در سال 2017 از قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مورد محكومیت تصمیم ترامپ در انتقال سفارت آمریكا به اسرائیل از تل آویو به اورشلیم خودداری كرد. در نتیجه ، او به دعوت حزب دوستی آمریکا و دیدار با رئیس جمهور اوهورو کنیاتا در اوایل سال جاری به کاخ سفید پاداش داده شد.

در سال 2016 ، کنیا در مسیر بود که بنیامین نتانیاهو اولین نخست وزیر اسرائیل شد که پس از چند دهه به این قاره سفر کرد. چند ماه بعد ، او برای شرکت در مراسم تحلیف جنجالی کنیا (که سرانجام به دلایل امنیتی مجبور شد آن را از دست بدهد) و دیدار با رهبران سایر کشورهای آفریقایی به نایروبی بازگشت. از طرف دیگر ، کنیا در سال 2016 در اورشلیم بود و دولت آن قول داده است که برای احیای وضعیت ناظر مورد نظر و انکار شده در اتحادیه آفریقا تلاش کند.

در همه اینها ، بازندگان واقعی نه تنها فلسطینی ها هستند ، که مبارزه آنها با ظلم همچنان تضعیف می شود ، بلکه همه کسانی که به یک نظم بین المللی اخلاقی امیدوار هستند.

برای آفریقایی هایی که مدتها استعمار و آپارتاید مشابهی را که در اشغال اسرائیل تجربه کرده اند ، به رسمیت شناخته اند ، کاپیتولاسیون سودان و معاملات دو جانبه کنیا یادآوری این نکته است که صحنه بین المللی هنوز فضایی است که می توان برابری و عزت را در آن مذاکره کرد. خیلی دور.

همانطور که مایکل اسفارد ، وکیل حقوق بشر اسرائیلی اخیراً اشاره کرد ، “صلح با نژادپرستان خشونت آمیز که تحت حمایت تفنگ های ارتش از افراد ضعیف سو abuse استفاده می کنند امکان پذیر نیست.” همچنین صلح با کشوری که تحت حمایت زرادخانه های نظامی و اقتصادی یک ابرقدرت رفتار مشابهی داشته باشد نیز ممکن نیست.

نظرات بیان شده در این مقاله از نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده تحریریه الجزیره نیست.



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>