مردم محلی 400 سال پس از گل گل می گویند “متشکرم ، مگذار” آمریکا و کانادا

[ad_1]

در حالی که ایالات متحده برای جشن شکرگذاری روز پنجشنبه آماده می شود ، جامعه ای که برای اولین بار در آن برگزار شد همچنان با میراث ورود Mayflower ، کشتی ای که 400 سال پیش حجاج انگلیسی را حمل می کرد برای جشن گرفتن اولین تعطیلات آخرالزمان با اعضای خود ، مبارزه می کند. از قبیله وامپانوآگ.

اما طبق گفته سازمان دهندگان بومیان آمریکا در پلیموث ، ماساچوست ، جایی که زائران برای اولین بار در سال 1620 در آن ساکن شدند ، روایت مدرن از تعطیلات آمریکا تا حد زیادی آزمایش نشده است و تاریخ طولانی تر و خونین درگیری و استعمار را نادیده می گیرد.

سرخپوستان متحد نیوانگلند (UAINE) برای جلب توجه به تاریخ وامپانوگ – و بومیان آمریکا – که با جنگ ، بیماری و پاکسازی قومی روبرو هستند ، چهارمین پنجشنبه نوامبر 1970 “روز ملی عزاداری” را ترتیب دادند. ورود استعمارگران اروپایی.

“ما مردم محلی هیچ دلیلی برای جشن ورود زائران نداریم. ما می خواهیم به مردم آموزش دهیم تا آنها درک کنند که داستانهایی که همه ما در روز شکرگذاری در مدرسه آموخته ایم چیزی غیر از دروغ نیست. “در یک بیانیه کیشا جیمز ، که Aquina Vampanoag و Lakota و سازمان دهنده UAINE است ، گفت. ، به نام برای الجزیره ارسال شده است.

وامپانوآگ به زائران کمک کرد تا از ورود خود به آمریکای شمالی در سال 1620 جان سالم به در ببرند. اگرچه اغلب به عنوان نوعی حسن نیت برای تازه واردان به تصویر کشیده می شد ، اما قبیله در سال های گذشته به دلیل بیماری تخریب شد ، احتمالاً توسط مهاجران اروپایی در سال 1616 معرفی شد با قبایل رقیب روبرو شده است. انعقاد توافق با اروپایی ها احتمالاً راهبردی بود: وامپانوآگ به یك متحد احتیاج داشت.

جو لووزمور ، سرپرست برنامه Mayflower 400: Legend and Heritage ، در مقابل دیواری از عکس افرادی که همه ادعا می کنند فرزندان مسافران اصلی Mayflower و فرزندان قبیله هندی Vashpanoag Mashpi منطقه هستند ، ایستاده است. جایی که پرستندگان می گل گل فرود آمدند [Alastair Grant/AP Photo]

این معاهده حدود 50 سال پیش از آنکه فرزندان رهبر وامپانوآگ ماساسوآت و استعمارگران در یکی از خونین ترین جنگهای دوره استعمار درگیر شوند ، در میان تنش های شدید در مورد گسترش استعمارگران به سرزمین های محلی و حمله قبایل محلی ، ادامه داشت.

ادامه حضور

جنگ با شکست سنگین و تعداد زیادی از قربانیان وامپانوآگ به پایان رسید ، که پس از فروش بازماندگان به برده داری یا بردگی ، آنها تا حد زیادی از بایگانی های تاریخی ناپدید شدند.

هرینگ وامپانوآگ ملیسا (هاردینگ) فرتی به الجزیره گفت ، علی رغم “سیاست های استعماری و دولتی با هدف توجیه سرقت سرزمین های ما و” ناپدید شدن “ما ، آنها ماندند و ادامه دادند.

جمعیت در سی و هشتمین روز ملی عزاداری در روز شکرگذاری پنجشنبه ، 22 نوامبر 2007 ، در Coles Hill در Plymouth ، ماساچوست جمع می شوند [Lisa Poole/AP Photo]

وی ادامه داد: “این داستان” همان چیزی است که ما در حال حاضر ، در طول ماه میراث هند و در تعطیلاتی که حقایق پیچیده تاریخ ایالات متحده یا تاریخ نیوانگلند را تصدیق نمی کند ، در مورد آن فکر می کنیم. “

در کشور وامپانوآگ سه قبیله اصلی باقی مانده است: Mashpee ، Aquinnah ، و Manomet یا Hering Pond ، و چندین گروه دیگر در مرحله اصلاح.

وامپانوآگ برای تقویت زبان خود از طریق ابتکارات آموزشی تلاش کرده و آگاهی از فرهنگ خود را در بین 4000-5000 عضو قبیله ای که در نیوانگلند امروزی زندگی می کنند گسترش داده است.

“به عنوان رئیس شاه ماهی Wampanoag ، یکی از نگرانی های اصلی من حفظ دانش قبیله ای از تاریخ ما و تجربه اجداد ما ، از جمله مبارزه آنها برای محافظت از میهن ما و حفظ معیشت جامعه قبیله ای ما طی 400 سال گذشته است.” گفت فرتی.

دیدگاه محلی

Plymouth 400 ، یک سازمان غیرانتفاعی محلی است که خود را به مناسبت 400 سالگرد ورود Mayflower در بیش از یک دهه آماده می کند ، در حال کار برای ادغام این داستان است.

برایان لوگان ، مدیر ارتباطات این سازمان ، در مصاحبه با الجزیره گفت: “برای Plymouth 400 همیشه مهم بوده است كه نه تنها داستان زائران ، بلكه افرادی را كه از ورود Mayflower متأثر شده اند ، بیان كند.”

در ابتدا ، Plymouth 400 مجموعه ای از رویدادها و بزرگداشت ها را برای یک سال برای همراهی مأموریت بورس تحصیلی خود ، که قرار بود در مارس گذشته آغاز شود ، برنامه ریزی کرد. بیشتر این وقایع به دلیل همه گیری ویروس کرونا لغو شدند.

صخره پلیموث در بندر پلیموث در ماساچوست به عنوان محل فرود مای گل در سال 1620 ذکر شده است. [Courtesy of Plymouth 400]

اما این سازمان بسیاری از کارهای خود را به صورت آنلاین انتقال داد ، از جمله نمایشگاه هایی که تاریخ انگلیسی و جمعیت بومی را توصیف می کردند ، از سال 1616 با بیماری که Wampanoag را تحت تأثیر قرار داد.

لوگان گفت: “گفتن داستان ورود مایلفلور و شروع مستعمره پلیموث بدون چشم انداز آن دسته از بومیانی كه هنگام ورود كشتی اینجا بودند ، غیرممكن است.”

لوگان گفت ، Plymouth 400 آخرین نمایشگاه خود را در این هفته با عنوان روز ملی عزاداری راه اندازی کرد تا بخشی از آن چشم اندازهای بومیان را برجسته کند.

چشم اندازهای مشابه در اواخر سال جاری ، هنگامی که معترضین از مجسمه های شخصیت های تاریخی که بدنامی بومیان آمریکایی را رسوا می کردند ، رونمایی کردند ، مورد توجه ملی قرار گرفت.

آگاهی بیشتر از این داستان برای UAINE مهم است. اما مبارزات مدرن ، از جمله مسائل مرزی ، تهدید به حاکمیت قبایل و COVID-19 ، که 3 و نیم برابر بیشتر احتمال دارد مردم بومی را آلوده کند ، نیز در این جشن ها برجسته خواهد بود.

جیمز گفت: “چهارصد سال پس از ورود می فلاور ، مردم بومی هنوز از احترام و سرزمینی که متعلق به آنهاست محروم هستند.” “این تغییر مدتهاست که به پایان رسیده است … امروز ، ما و بسیاری از مردم بومی در سراسر کشور می گوییم ،” نه ، ممنون ، ما نمی دهیم. “



[ad_2]

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>