نگرانی در مورد ایمنی پناهندگان اریترایی که با افزایش جنگ در Tigrei در حال رشد هستند | اریتره


در حالی که جنگ در منطقه تیگره در اتیوپی ادامه دارد ، سازمان ملل خواستار باز کردن مسیرها به چهار اردوگاه پناهجویان است که در اریترایی ها مستقر هستند و تقریباً کاملاً به کمک های بشردوستانه متکی هستند.

آن انسونتر ، نماینده کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در اتیوپی ، گفت که وی “به شدت از وخامت اوضاع بشردوستانه در Tigre نگران است ، که به دلیل عدم دسترسی و عدم توانایی فعلی ما در ارائه مواد غذایی و مایحتاج به نیازمندان ، از جمله 100000 پناهنده اریتره ، تشدید می شود.” منطقه “.

“اگرچه ارزیابی اوضاع در زمین دشوار است – ما در 48 ساعت گذشته نتوانسته ایم با تیم های خود صحبت کنیم – اما می ترسیم غیرنظامیان ، از جمله پناهندگان ، مورد تیراندازی قرار گیرند.

وی گفت: “ما نیاز به دسترسی فوری به چهار اردوگاه پناهندگان داریم تا بتوانیم همکاری کنیم.”

پناهندگان اریترایی غالباً برای فرار از خدمت اجباری ، نامحدود و سرکوب نظامی ، یا جستجوی فرصت های بهتر از آنچه که مدتها یکی از منزوی ترین دیکتاتوریهای جهان بوده است ، ترک می شوند.

تا سال 2018 ، سازمان ملل متحد گفت که تقریباً 507،000 نفر – تقریباً یک دهم جمعیت اریتره – فرار کرده اند.

در حالی که انكونتر گفت پناهندگان با اتیوپی های شمالی – كه با آنها زبانی و فرهنگ مشابه دارند – “هماهنگ” زندگی می كنند ، “هرگونه از هم پاشیدگی زندگی عادی ، افراد در اردوگاه های بالاتر را در معرض خطر قرار می دهد ، به ویژه در منطقه ای كه منابع و دسترسی به خدمات در حال كاهش است. “

“ما هرگز به صلح نمی رسیم”

در ماه ژوئن ، اولین فرد در یک اردوگاه پناهجویان آزمایش COVID-19 مثبت کرد. کارگران کمکی نگرانند که کنترل دسترسی به ویروس به جلو با دسترسی محدود دشوار خواهد بود.

در سرتاسر اتیوپی و سایر نقاط جهان ، پناهندگان اریتره همراه با اقوام و دوستان خود در اردوگاه ها برای دستیابی به هرگونه اطلاعات در مورد ایمن بودن آنها به دلیل اختلال در ارتباطات در Tigrei ، تلاش کرده اند.

یک پناهجوی اریترایی که دوستانی در اردوگاه ها دارد اما به دلایل امنیتی نمی خواهد نامش فاش شود به الجزیره گفت که از آنچه اکنون ممکن است برای آنها اتفاق بیفتد می ترسد.

وی گفت: “به دلیل این جنگ ، همه راهها بسته شده است.”

یکی دیگر از اریتره های ساکن آدیس آبابا گفت که اردوگاه ها “دردسر بزرگی” دارند.

حتی قبل از درگیری ، مردم در آنجا از خدمات نامناسب و کمبود غذا و برق شکایت داشتند ، که باعث شد بسیاری از پناهندگان در منطقه Tigray برای تلاش برای یافتن کار به شهرها نقل مکان کنند.

افرادی که از دجله فرار می کردند اخیراً گفتند که بانکها بسته شده اند ، غذا گران شده و از حملات هوایی وحشت کرده اند.

در دو هفته گذشته ، اریتره ای در آدیس آبابا ، حدود 20 سال سن ، گفت که او در مورد بسیاری از اریتره های دستگیر شده در پایتخت شنیده است.

برخی از کسانی که از ترس اخراج دوباره به اریتره ، شناسنامه های جعلی تیگریان را خریداری کرده بودند ، آنها را ناگهان نگران بودند که مبادا با تیگریان اشتباه بگیرند ، آنها را دور انداختند.

وی گفت: “اوضاع در آدیس آبابا بسیار دیوانه است.” وی گفت که شاهد بوده است که نیروهای امنیتی شبانه “پناهندگان را از خانه هایشان بدون اجازه” می گیرند ، خانه به خانه می روند و اسناد شخصی را می خواهند.

اوضاع در اریتره نیز متشنج است. این پناهجو گفت که پدرش که هنوز آنجا است ، سالها پس از خلع سلاح مجدداً برای جنگ در ارتش دعوت شد.

پناهجوی دیگری به الجزیره گفت که مادرش که در جنوب اریتره زندگی می کند ، مجبور شد برای ارتش اریتره غذا تهیه کند.

وی گفت: “ما هرگز به صلح ، اریتره و اتیوپی دست نمی یابیم.”

تقاطع ها ادامه دارد

توافقنامه صلح 2018 بین دو کشور در مدت زمان کوتاهی مرزها را گشود. حتی پس از بسته شدن مجدد آنها ، سال گذشته حدود 300 اریتره ای هر روز به اتیوپی ادامه می دادند.

بسیاری از مردم اریتره در حال انتقال به کشورهایی از جمله سودان جنوبی و اوگاندا هستند و یا سعی دارند با عبور از سودان و لیبی به اروپا برسند. پناهندگان در اتیوپی می گویند جنگ تیگره می تواند ماندن در آنجا را برای آنها دشوار کند.

برخی از آنها دوباره در حال حرکت هستند ، با بستگان کسانی که قبلاً در سودان شرقی با الجزیره صحبت کرده اند.

آنها در میان بیش از 36000 نفر – عمدتا اتیوپیایی – هستند که اکنون از مرز سودان عبور کرده اند و این کشور را به بزرگترین هجوم منطقه در سالهای گذشته تبدیل کرده است. پیش بینی می شود هزاران نفر دیگر هر روز اتیوپی را ترک کنند.

بیش از 120،000 پناهنده اریتره ای در سودان ، عمدتا در خارطوم پایتخت و اردوگاه های اطراف کسالا در شرق ، زندگی می کنند.

جیسون ریزو ، هماهنگ کننده پروژه پزشکان بدون مرز (پزشکان بدون مرز یا MSF) در هامادات ، در امتداد مرز بین سودان و اتیوپی ، گفت که تازه واردان برای تهیه غذا ، آب و سرپناه در تلاش بودند.

ریزو گفت: “آژانس ها و سازمان های سازمان ملل در صحنه آنچه می توانند برای پاسخگویی انجام می دهند ، اما در این مرحله این فقط کافی نیست.”

وی گفت که پناهندگان شب ها از طریق مغازه ها یا کنار جاده می خوابند.

“تیم های پزشکی ما می شنوند که برخی از پناهندگان با بازگشت به Tigrei برای جستجوی غذا یا وسایلی که از خود به جای گذاشته اند جان خود را به خطر می اندازند. دیگران بزی یا هر چیزی را که توانایی تأمین نیاز خود را دارند می فروشند. “



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>