یک داستان کوچک بخوانید به جای عنوان بازی / کیهان به احترام دو هنرمند از نام دو خیابان انتقاد می کند

یک داستان کوچک بخوانید به جای عنوان بازی / کیهان به احترام دو هنرمند از نام دو خیابان انتقاد می کند



به دنبال انتشار خبری در روزنامه کیهان با عنوان “خیابانهای تهران پس از پوچ گرایان دوران تاگوت” ، معاون شهردار شورای شهر تهران پاسخی ارسال کرد و روزنامه کیهان نیز به آن پاسخ داد.

روزنامه کیهان: به دنبال انتشار اخبار تحت عنوان “خیابانهای تهران پس از پوچ گرایان دوران تاگوت” در روزنامه کیهان ، معاون نمایندگی ارتباطات شورای شهر تهران پاسخی ارسال کرد که در زیر می خوانید:

جناب آقای شریعتمداری عزیز
مدیر مسئول محترم روزنامه کیهان
سلام و سلام

در رابطه با انتشار خبری تحت عنوان “نام خیابانهای تهران پس از پوچ گرایان دوران تاگوت” № 22606 مورخ 11 نوامبر 2016 این روزنامه و درج عنوان خبری در صفحه نخست که حاوی پیامهای نادرست به شورای اسلامی شهر تهران بود ، پذیرش آن مناسب است تحت قانون مطبوعات.

2- شورای اسلامی شهر تهران هرگز مصوبه ای را برای حذف عنوان شهید از نام جاده های خاص تصویب نکرده است و این در 15 سال گذشته اتفاق افتاده است که معمولاً به دلیل تخریب و تخریب و تعداد کمی خرابی فنی پیمانکار بوده است. استفاده از این موضوع توسط برخی رسانه ها و آوردن آن به مدیریت شهری و شورای شهر در دوره پنجم ، اقدامی کاملا سیاسی ، منسجم و غیراخلاقی است که به سرمایه اجتماعی نظام و جایگاه والای شهدا که مورد احترام همه طبقات و گروه ها است ، آسیب می زند. ندارد.

2- در دوره فعلی شورا ، مصوبات شورای شهر هنگام استفاده از نام شهدا در اماکن عمومی ، توجه ویژه به جایگاه والا و ارزشمند شهدای مدافع حرم و مدافعان حرم را تأیید می کند که در گزارش کمیته ویژه از اهمیت برخوردار است. نوامبر 1998) منتشر شده توسط شورای اسلامی شهر تهران.

3- در مورد نامگذاری خیابانها به احترام هنرمندان مذکور در اخبار روزنامه “کیهان” ، شورای اسلامی شهر تهران به نمایندگی از عموم مردم از تنوع و دیدگاههای بسیاری که از حوزه اجتماعی حمایت می کنند ، در چارچوب قانون جمهوری اسلامی ایران قدردانی می کند و توجه آنها را به تعهدات قانونی جلب می کند. خیابان ها نامیده می شود. انتقاد از این نامزدها ممکن است از سلیقه و نگاه دیگری باشد. پیش بینی می شود که این انتقادات در فضایی خبره و بدون برچسب های سیاسی صورت گیرد و تخریبی ارائه نشود تا بزرگان کمیسیون اسامی بتوانند به س questionsالات این بخش پاسخ دهند ، افکار عمومی باید پاسخگو باشند.

شرح جهان:

1- مقاله “ثبت خیابان های تهران به نام پوچ گرایان دوران تاگوت” در هیچ جا اشاره ای به این موضوع نکرده است که شورای شهر تهران تصمیم گرفته است عنوان شهید را در خیابان های عمومی حذف یا درج کند ، اما فقط براساس مشاهدات و اخباری که قبلاً ضبط شده است. منتشر شده همراه با عکس و خبر ، در این خبر نیز ذکر شده است؛ این تنها هدف آن بود که “عنوان شهید را از نام برخی قسمتهای مزین به نام شهدا” حذف کند ، که این مسئله پنهانی نبوده و نیست.

2- نویسنده پاسخ شورای شهر این شورا را “نماینده شهروندان” دانست که می تواند “تنوع و تنوع دیدگاه هایی را که از نظر اجتماعی در قوانین جمهوری اسلامی قابل قبول هستند” ارزیابی کند. س isال این است که ، آیا به نظر اعضای این شورای شهر ، می توان پیشانی سفیدترین اعضای دربار پهلوی و شاه و فرحان فصیح را “منظره مردمی” خواند؟ آیا این ادای احترام به شخصی است که یکی از عوامل سرویس اطلاعاتی ایالات متحده بود و توسط فاری دیبا به دلیل ساخت مجسمه های برنز رضا و محمدرضا پهلوی در چارچوب قوانین جمهوری اسلامی مورد تمجید قرار گرفت؟

3- اعضای شورای شهر تهران باید مطالعه خود در مورد تاریخ و به ویژه عوامل فرهنگی رژیم دیکتاتوری را گسترش دهند تا ببینند پرویز تناولی در سپتامبر 1969 نمایشگاهی از آثار به اصطلاح تصویری خود را برگزار کرد که در آن به اعتقادات مذهبی مردم علنا ​​توهین می کرد. وی فاش کرد که حتی مجله فردوسی تحمل آن را ندارد و در تاریخ 9 سپتامبر نوشت: “(از جمله آثارش) وی زیارتگاهی را که در خورشید نقاشی شده بود ، با عنوان” ما همه را دوست داریم “قرار داد.” دانشجو شیرازی به همرزمان خود می گوید که این یک توهین آشکار به مقدسات است. امامزاده ها و امامزاده ها … “

تاناولی به ساخت چنین کارهای تحقیرآمیزی ادامه داد تا اینکه در طی جشنواره موسوم به هنرهای شیراز مجسمه ای ساخته شده از آلت تناسلی مرد را به نمایش گذاشت. این اقدام وی با اعتراض شدید مردم چنان روبرو شد که برگزارکنندگان جشنواره هنر وی را با حمایت ساواک و پلیس از شیراز به تهران منتقل کردند و او مدتها در مخفی زندگی می کرد و از مردم ترس داشت.

پرویز تناولی ، که در دهه 1940 عضو شورای به اصطلاح هنری دفتر فرح پهلوی بود ، بودجه و تبلیغات این دفتر به نمادی از هنرمندان به اصطلاح مدرنیست تبدیل شد و مجسمه هایی را با الهام از اندام تناسلی ایجاد کرد تا در کاخ نیاوران به نمایش درآید و منجر به محافل هنری به پرویز گناسلی معروف هستند.

4- یک نفر از اعضای شورای شهر تهران فردی با چنین سابقه سیاه هنری را “محبوب مردم” می داند. آیا چنین رویکردی تحقیر و توهین آشکار به شهروندان و افرادی نیست که شورا آنها را نماینده عمومی خود می داند؟

اعضای محترم شورای شهر تهران بهتر است سطح سواد تاریخی خود را بالا ببرند ، زیرا به نظر می رسد جریان از جهل آنها برای ارائه چهره های سیاه تاریخ ایران استفاده می کند. پیش از این ، شورای شهر تهران خواستار ساخت گنبد و بارگاه برای مقبره ملکه متکلمان – عنصری از بابی ماسلاک و تاریخ بد دوران مشروطه شد. همچنین در دسامبر سال 2017 ، با حمایت شورای شهر تهران ، کتاب “مسجد دارالخلافه” منتشر شد که برخی چهره های فرقه دله بابیا را تطهیر کرد.

متأسفانه مدت هاست که شورای شهر تهران به جای حل مشکلات بسیاری از مردم و حل مشکلات رو به رشد آنها در مناطق شهری ، وقت خود را به نام و خانواده می گذراند و در خیابان های تهران بازی می کند.

اخبار روزنامه “کیهان” با عنوان “نامگذاری خیابان های تهران به نام پوچ گرایان دوران تاگوت” 20 آبان 1397

شورای شهر تهران به احترام دو فعال فرهنگی پوچ نامگذاری خیابان های تهران را تصویب کرده است!

چندی پیش با تصمیم اداره شهر تهران عنوان برخی از خیابانهای مزین به نام شهدا از عنوان شهید حذف شد. این پرونده با انتقادات بسیاری از مردم روبرو شد و اصلاح شد. اما این بار شورای شهر تهران تصمیم گرفته است نام دو فعال فرهنگی را که قصد دارند در خالی بودن زمان تاگوت در دو خیابان تهران سهیم باشند ، قرار دهد! هنگام رأی دادن به اعضای شورای شهر تهران ، باید گذرگاهی در تهران به نام “پرویز تناولی” و پاساژ دیگری در تهران به نام “سهراب شهید فروش” ثبت کنید!

این در زمانی بود که پرویز تناولی یکی از شعبات دربار ظالمانه پهلوی بود. وی یک مجسمه ساز است که به دلیل طراحی مجسمه هایی با موضوع نیهیلیسم و ​​نیهیلیسم و ​​همچنین کار با مضامین جنسی شناخته شده است ، به طوری که حتی مجله قبل از انقلاب “فردوسی” در پاسخ به نمایشگاه آثار تناولی نوشت: “این مجسمه ها نیامده اند و نمی بینند چه کارهای غیراخلاقی به نمایش درآمده است. “

سهراب شهید سالش همچنین یکی از کارگردانان سینمای به اصطلاح موج نو بود که با هزینه رژیم دیکتاتوری فیلم های شبه روشنفکرانه و پوچ ساخت.

گفتنی است چنین اقداماتی از این دوره از حکومت تهران بی سابقه است. به عنوان مثال ، حدود یک سال پیش در برخی ایستگاه های مترو تهران یک نمایشگاه عکس به نام “یادبود با دوام” برگزار شد. در این نمایشگاه ، عکس هایی از برخی عناصر غرب گرایانه و برخی از بستگان موی سفید شاه و فراماسونری به عنوان متفکر ، متفکر و روشنفکر به نمایش درآمد!

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>