پنج ادعای زود هنگام از انتخابات ایالات متحده آمریکا و کانادا


ایالات متحده انتخابات ناخن جویدن را برگزار کرده است که تقریباً 24 ساعت پس از بسته شدن اولین رای گیری ها به نتیجه قانع کننده ای منجر خواهد شد. در زمان نگارش این مقاله ، هنوز مسابقات نزدیک در ایالت های اصلی کارولینای شمالی ، میشیگان ، پنسیلوانیا ، جورجیا ، نوادا و آریزونا برگزار می شود.

هر آرا باید شمارش شود و هر کشور باید قبل از رسمی شدن نتیجه ، به طور مستقل نتایج انتخابات خود را تأیید کند و حتی در این صورت نیز ممکن است نبردهای قانونی و شمارش حاشیه وجود داشته باشد.

اما ما هنوز به اندازه کافی می دانیم که بتوانیم در مورد این انتخابات و آینده سیاست آمریکا نتیجه گیری فوری انجام دهیم.

نظرسنجی اشتباه بود … دوباره

همزمان با بسته شدن نظرسنجی های ساحل شرقی شب گذشته ، چهار سال پیش ناظران انتخابات هنگام شکست دونالد ترامپ بر هیلاری کلینتون ، یک دژاوو داشتند. سپس ، علی رغم برتری آشکار و ثابت در نظرسنجی های پیش از انتخابات در سطح ملی و ایالتی ، پیش بینی پس از پیش بینی به طور قابل توجهی رد شد.

پیش از روز انتخابات ، جو بایدن ، نامزد ریاست جمهوری دموکرات ، به طور مداوم برنده رای ملی و همچنین اکثریت قریب به اتفاق آرا در انتخابات ایالات متحده بر اساس میانگین نظرسنجی های بی شماری از ایالت ها بود که بسیاری از آنها را با دو رقم به دست آورد. با این حال ، یک بار دیگر ، آمریکایی ها مشاهده می کنند که این پیش بینی ها به طور قابل توجهی نادرست است.

پس از کنترل دقیق نظرسنجی های سال 2016 و ورود به این انتخابات ، آنها اغلب به مردم اطمینان می دادند که روش ها ، شاخص ها و مدل های آنها برای جلوگیری از اشتباهات مشابه بهبود یافته است. بدیهی است که این اتفاق نیفتاده است.

گفتن اینکه این بار دقیقاً چه مواردی منتفی است ، دشوار است و در واقع چندین نظرسنجی مشکوک شده است. تعدادی از نظرسنجی ها نشان می دهد بایدن با هشت امتیاز (به عنوان مثال 52 تا 44 درصد) بدون بررسی اینکه 4 درصد دیگر کجا می روند. و چه اتفاقی افتاد؟ گفتن این مسئله دشوار است ، اما آنچه برای مثال درباره این انتخابات می دانیم این است که نامزدهای کشورهای ثالث نسبت به سال 2016 نقش بسیار کمتری داشته اند.

این انتخابات برای ترامپ یک همه پرسی بود و اکثریت قریب به اتفاق رأی دهندگان به یکی از دو نامزد اصلی حزب رأی دادند تا این س Trumpال که آیا ترامپ باید دوره دوم داشته باشد را حل کند. به نظر می رسد که این رای دهندگان اعلام نشده در نظرسنجی ها ، حتی در آخرین روزهای قبل از انتخابات ، تصمیم گرفتند به ترامپ رأی دهند یا قصد داشتند همیشه این کار را انجام دهند ، اما قصد خود را به نظرسنجی ها گزارش ندادند.

نقشه برداری علمی بسیار پیچیده است که بدون شک با آزمایش بی پایان آزمایش دموکراتیک آمریکا به کمال رسیده است. در عین حال ، ایالات متحده دارای جمعیت زیادی است که عادت های جستجوی اطلاعات و ایجاد نظرات نیز به طور فزاینده ای پیچیده تر شده است. با توجه به اینکه دو انتخابات اکنون در یک فضای اطلاعاتی تحت سلطه اینترنت و شبکه های اجتماعی صورت گرفته و منجر به ایجاد شکاف های زیادی در این نظرسنجی شده است ، باید از خود پرسید که آیا حتی امکان انجام نظرسنجی های قابل اعتماد و پیش بینی انتخابات عمومی ملی در کشور وجود دارد؟

این واقعیت موذیانه بدین معناست که می توان استراتژی سیاسی نامزدها را با کمترین اشاره به این که تا دیر نشده است ، نادرست اطلاع داد.

دموکرات ها باید کمی جستجو کنند

اگرچه ممکن است نادرستی نظرسنجی ها بیشتر آمریکایی ها را نگران کرده باشد ، اما به چند دلیل دموکرات ها از عدم پیروزی آشکار بایدن شوکه شده اند.

در کالبد شکافی مبارزات انتخاباتی کلینتون 2016 ، داستانی که توسط نهادهای دموکراتیک و نزدیکترین کارشناسان رسانه تبلیغ شد ، بر طیف گسترده ای از عوامل خارجی متمرکز بود.

امسال اما هیچ جنجالی بین آنتونی وینر نبود. هیچ جیمز کومی و آخرین مداخله او در FBI وجود نداشت. هفته های قبل از انتخابات هیچ رسوایی نامه الکترونیکی در رسانه ملی که توسط ویکی لیکس اداره می شود وجود نداشته است. سرانجام ، هیچ کلینتون در این بلیط وجود نداشت.

در سال 2016 ، نامزد ریاست جمهوری دموکرات به عنوان نامطلوب ترین نامزد معرفی شده توسط حزب دموکرات در تاریخ معاصر به تاریخ پیوست. این قطعاً حداقل تا حدی تابعی از جنسیت گرایی بومی بود که هر نامزد ریاست جمهوری با آن روبرو می شد.

اما بایدن بیشتر به این دلیل نامزد شد که وی اصطلاحاً “انتخاب مطمئن” بود. او به عنوان یک سفیدپوست بزرگسال بسیار بیشتر به روسای جمهور گذشته شباهت داشت تا روسای جمهور آینده آمریکا. تصور می شد هویت کاتولیک وی در ایالات اصلی کمربند زنگ ، که در آن جمعیت کاتولیک قابل توجهی وجود دارد ، یک مزیت است.

علاوه بر این ، آمریکا چهار سال ترامپ را دیده بود. رأی دهندگانی که در سال 2016 از وی حمایت کردند ، مطمئن نیستند که انتظار چه چیزی را دارند ، دیگر نمی توانستند این بهانه را ادعا کنند. به مدت چهار سال ، ترامپ یک برتر سفیدپوست غالب و خجالت جهانی بوده است.

اما این همه ماجرا نیست. بیش از 230،000 آمریکایی در اثر بیماری همه گیر COVID-19 جان خود را از دست داده اند ، این رقم با سایر کشورهای جهان متنفر است و حتی با توجه به ثروت و اعتبار سیستم مراقبت های بهداشتی آمریکا نیز نامتناسب است.

عدم موفقيت دولت در مقابله و كنترل همه گيري از طريقي كه ساير كشورهاي پيشرفته توانسته اند به وجود آورند ، منجر به ركود اقتصادي چشمگيري و بحران بيكاري براي دهه ها بي نظير شده است.

تصور شرایط مطلوب تر برای کاندیدای معرفی شده توسط دموکرات ها در این انتخابات دشوار است و با وجود همه اینها ، پیروزی بایدن – اگر این اتفاق بیفتد – به اندازه تیغ نازک خواهد بود. چرا و چگونه این نتیجه حتی از راه دور امکان پذیر است ، باید دموکرات ها را برای چهار سال آینده حفظ کند ، حتی اگر مرد آنها در کاخ سفید بخوابد.

فلوریدا ، تگزاس و اسپانیا رای می دهند

رای گیری اسپانیا در فلوریدا و تگزاس رأیی خواهد بود که در ماهها و سالهای آینده بسیار مورد توجه قرار خواهد گرفت. ترامپ ایالت فلوریدا را با اختلاف بیشتری نسبت به سال 2016 به پیروزی رساند. این بیشتر به دلیل عدم موفقیت بایدن در تکرار مرزهای آرا Cl کلینتون در شهرستان میامی-داد است ، جایی که رای گیری قابل توجهی توسط اسپانیایی ها و به ویژه کوبایی های آمریکایی وجود دارد.

با توجه به اینکه دموکراتها در جاهای دیگر فلوریدا دستاوردهایی کسب کرده اند و این کشور دو بار توسط باراک اوباما در سالهای 2008 و 2012 به پیروزی رسیده است ، این دو برابر شوک آور است. واقعیت این است که دموکرات ها طی یک و نیم دهه گذشته به فلوریدا برگشته اند.

نقش رای گیری اسپانیا نیز به احتمال زیاد در تگزاس یک داستان خواهد بود. این کشور از دیرباز یک قلعه جمهوری خواه بوده است ، اما در سال های اخیر به یک کشور رقابتی تر تبدیل شده است. بیشتر این تغییر براساس آمارهای جمعیتی است که با گذشت زمان و تأثیر فزاینده صدای اسپانیایی ها در مکان های خاص تغییر می کند.

تگزاس ممکن است امسال در دسترس دموکرات ها باشد و این پاداش آنچنان بزرگی است که حذف آن از جدول جمهوری خواهان کاملاً استراتژی سنتی انتخابات آنها را می شکند. اما نشانه های اولیه نشان می دهد ترامپ به دلیل موفقیت در عملکرد بیش از حد در میان اسپانیایی های این ایالت ، تا حدی برای تگزاس خواهد ماند.

در نهایت ، این ممکن است نتیجه انتخابات مهم نباشد ، اما دموکرات ها درست خواهند بود که در مورد استراتژی خود برای رسیدن به حوزه انتخابیه اسپانیا س Spanishالات بسیار دشواری بپرسند و اینکه آیا آنها تقریباً کارهای لازم را برای پرورش حمایت در این جوامع انجام داده اند ، به ویژه با توجه به اهمیت روزافزون این جمعیت در سیاست های آمریکا.

میزان مشارکت بالا منجر به ایجاد موج آبی نشد

همه نشانه ها نشان می دهد که این انتخابات عمومی شاهد میزان مشارکت تاریخی ، شاید نزدیک به 67٪ خواهد بود. خرد متعارف در مورد مشارکت مردم این است که هرچه بیشتر باشد ، برای دموکرات ها نیز بهتر است. دلایل زیادی برای این منطق وجود دارد ، از جمله موانع اقتصادی-اجتماعی ، و همچنین تلاش های جمهوری خواهان برای دشوارتر ساختن رای گیری در حوزه های انتخاباتی غیر جمهوری خواه از طریق سیاست.

و اگرچه این بار افراد بیشتری از هر زمان دیگر رأی دادند (با توجه به رشد جمعیت) ، اما در پیروزی دموکرات ها تفاوتی ایجاد نکرد – “موج آبی” که بسیاری انتظار داشتند. در عوض ، به نظر می رسد افزایش مشارکت مردم آرا votes هر دو طرف را افزایش داده است.

به عبارت دیگر ، پایگاه ترامپ در حال رشد است – شاید باعث شوک بسیاری از ناظران شود.

از زمان ورود ترامپ به صحنه سیاسی ملی ، ما دائماً داستانی درباره سقف وی می شنویم. در جریان انتخابات مقدماتی جمهوری خواهان در سال 2016 و بار دیگر در جریان مبارزات انتخاباتی عمومی در آن سال ، بسیاری از تحلیلگران پیش بینی کردند که حمایت وی محدود است و وی پس از یک زمان مشخص قادر به افزایش آن نیست.

بارها و بارها و بارها به نظر می رسد امسال ، ستاره بزرگ سرمایه دار املاک و مستغلات ، تبدیل به واقعیت شده است ، راهی برای شکستن سقف پیدا کرده است. ترامپ در سال 2020 بیش از چهار میلیون رأی بیشتر از سال 2016 به دست آورد و اگرچه ممکن است در این انتخابات شکست بخورد ، اما ثابت کرده است که نه تنها می تواند پایگاه خود را حفظ کند بلکه می تواند بر پایه آن کار کند و بماند رقابتی ، حتی دموکرات ها شاهد شرایط بسیار مطلوب و فعالیت تاریخی بودند.

شاید برای پیروزی در انتخابات کافی نبوده است ، اما ترامپ به نوعی راهی پیدا کرد که از همان پرتقال ، آب خیلی بیشتر از آنچه که احتمالاً اکثر مردم انتظار داشتند آب بکشد. درک اینکه چگونه یک حزب جمهوری خواه به رهبری یک شومن بر روی زمین هنوز هم راهی برای متقاعد کردن بیشتر آمریكایی ها پیدا می كند ، با وجود همه آنچه در چهار سال گذشته دیده ایم ، باید در ذهن رهبران دموكرات س questionال باشد.

ممکن است ترامپیسم برای ماندن در اینجا باشد

ترامپ در این انتخابات همیشه نبرد دشواری داشته است ، خواه نظرسنجی ها درست باشد یا نه. بین همه گیر و اوضاع اقتصادی ، تصور اینکه چگونه یک رئیس جمهور با تجربه خود می تواند انتخاب مجدد خود را تأمین کند ، دشوار بود. این س ofال که چه اتفاقی برای حزب جمهوری خواه خواهد افتاد پس از انتخابات مهم بود.

از سال 2015 ، زمانی که برای اولین بار به حزب اولیه جمهوری خواه پیوست ، ترامپ موفق شد به طور سیستماتیک این مسئولیت را در دست بگیرد. حتی آن دسته از مقامات جمهوری خواه که در مراحل اولیه با او خصومت داشتند ، از آن زمان تاکنون به برخی از وفادارترین حامیان وی تبدیل شده اند. حزب جمهوری خواه بدون شک به یک حزب ترامپیسم تبدیل شده است.

چگونگی توسعه قدرت جوی پس از انتخابات تا حد زیادی به شکل ظاهری شکست انتخابات بستگی دارد. اگر جمهوری خواهان نگران بودند ، همانطور که نظرسنجی ها نشان می داد ، و موج آبی کنترل جمهوری خواهان را نه تنها در کاخ سفید بلکه در سنا نیز از بین برده بود ، یک دلیل روشن برای بیهودگی سیاسی ترامپیسم وجود داشت.

اما با توجه به آنچه تاکنون درباره نتایج انتخابات می دانیم ، به نظر نمی رسد که چنین باشد. در واقع ، حتی اگر ترامپ در انتخابات شکست بخورد ، این تفاوت کمی خواهد بود و در این مرحله بعید به نظر می رسد که دموکرات ها سنا را دوباره بدست آورند ، بیشتر به دلیل عملکرد جمهوریخواهان در برخی از ایالت های میدان جنگ که ترامپ در آن شرکت می کند. خوب انجام دهید

آن جمهوری خواهانی که می خواهند ترامپیسم را از بین ببرند و حزب را به سمت دیگری سوق دهند ، در این انتخابات از حمایتی که امیدوار بودند برخوردار نخواهند شد. آن جمهوری خواهانی که بیشتر از ترامپیسم حمایت می کنند ، در موقعیت قویتری قرار خواهند گرفت و احتمالاً همه گیری را به عنوان یک رویداد منحصر به فرد که هزینه انتخابات را به آنها تحمیل می کند ، و نه رویکردشان ، عنوان می کنند.

دموکرات ها و بسیاری از امریکا ممکن است امیدوار باشند که رئیس جمهور فعلی را خاتمه دهند. اما در این مرحله ، به نظر می رسد که ترامپ و ترامپیسم در سال های آینده همچنان به عنوان یک نیروی تعیین کننده در سیاست آمریکا باقی بمانند.

نظرات بیان شده در این مقاله از نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده تحریریه الجزیره نیست.



Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>