کودکان تنها در میان صدها زندانی مهاجرت در مالزی مالزی

[ad_1]

در ماه دسامبر ، ترس رافیولا هنگامی آشکار شد که برادرزاده 14 ساله وی در تلاش برای ورود به مالزی دستگیر و بازداشت شد.

این پسر اکنون در میان 756 کودک است. وزیر کشور مالزی می گوید که وی از تاریخ 26 اکتبر به دلیل مهاجرت به سراسر کشور بازداشت شده است و مانند 405 نفر از آنها ، برادرزاده رافیولا نیز تنها است.

رافیولا ، یک پناهنده روهینگیایی از میانمار به الجزیره گفت: “این زمانی است که برادرزاده من باید تحصیل کند ، اما او باید دوره محکومیت خود را بگذراند.” “من نگرانم که زندگی او خراب شود.”

دولت مالزی سالهاست که با جامعه مدنی در زمینه گزینه های بازداشت مهاجرت برای کودکان کار می کند – با تمرکز بر کسانی که تنها هستند یا از خانواده های خود جدا شده اند ، اما پیشرفت کند است. در همین حال ، صدها کودک در بازداشت خسته شده اند ، که به گفته کارشناسان می تواند به سلامت جسمی و روانی آنها آسیب برساند.

پروفسور نورآسیا ، کمیسر کودکان کمیسیون حقوق بشر مالزی ، معروف به مخفف مالاییایی خود SUHAKAM ، به الجزیره گفت: “اگر کودکی ، چه پناهنده و چه یک مهاجر بیکار ، همراه یا بدون همراه باشد ، آنها هنوز کودک هستند.” . “دولت باید منافع کودکان را در اولویت خود قرار دهد.”

رافیولا ، که به اقوام خود در ایالت راخین در میانمار هشدار داد که برای پیوستن به وی به سفر خطرناک نپردازند ، در سپتامبر 2019 وقتی فهمید که دو برادرزاده و دو دانش آموز دبستان از او ناپدید شده اند ، نگران شد. دهکده آنها

سه ماه بعد ، وی با تماس تلفنی از یک قاچاقچی انسان در تایلند خواستار 16000 رینگیت مالزی (3900 دلار) برای هر کودک برای تکمیل سفر به مالزی شد. خانواده این پسران دیه را پرداخت کردند اما فقط یکی از برادرزاده های رافیولا به کوالالامپور رسید. دیگری با یکی از بستگان رافیولا تماس گرفت تا به او اطلاع دهد که وی در بازداشتگاهی در ایالت کلانتان در شمال شرقی مالزی نگهداری می شود. از آن زمان ، خانواده نه می توانند با او تماس بگیرند و نه اطلاعاتی درباره زمان آزادی وی دریافت کرده اند.

نمایی از مرکز بازداشت مهاجرت بوکیت جلیل در حومه کوالالامپور پایتخت مالزی. 11 مرکز نگهداری در اطراف شبه جزیره وجود دارد. عکس در 5 دسامبر [Hasnoor Hussan/Al Jazeera]

رافیولا به الجزیره گفت که با آژانس پناهندگان سازمان ملل ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تماس گرفته است تا در دفاع از آزادی برادرزاده خود کمک بخواهد ، اما پاسخی دریافت نکرد.

دسترسی ممنوع است

الجزیره با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل تماس گرفت و به او گفته شد که آژانس درمورد موارد منفرد اظهارنظری نکرد ، اما وقتی بازداشت افراد آسیب پذیر مانند کودکان به آنها توجه شد و مشخص شد که افراد به حمایت بین المللی احتیاج دارند ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد حمایت خواهد کرد قبل از آژانس های دولتی مربوطه برای دسترسی فوری و آزادی فوری آنها.

با این حال ، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان پناهندگان سازمان ملل متحد با یک مانع اساسی روبرو است: مالزی از آگوست سال 2019 دسترسی آژانس به مراکز بازداشت مهاجرت در این کشور را محروم کرده و این امکان را برای ملاقات با پناهجویان و پناهندگانی که احتمالاً بازداشت شده اند ، نداشت. نیازهای حفاظتی آنها را ارزیابی کنید. توماس آلبرشت ، رئیس دفتر کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در کوالالامپور ، به الجزیره گفت: “ما آگاه و نگران هستیم که تعدادی از افراد مورد علاقه همچنان در بازداشت هستند ، از جمله افراد آسیب پذیر که نیاز به توجه ما دارند.”

تقریباً 180،000 پناهنده در مالزی ، بیشتر میانمار ، در آژانس ثبت شده اند ، در حالی که هزاران نفر دیگر در انتظار ثبت نام هستند. اما مالزی ، که عضوی در کنوانسیون پناهندگان سازمان ملل متحد نیست ، چارچوب قانونی برای پناهندگان ندارد ، و آنها را در معرض بازداشت به عنوان مهاجران فاقد اسناد قرار می دهد. از سال 2018 ، نزدیک به 1000 کودک پناهجو و پناهجو بدون همراه و جدا از هم در UNHCR ثبت شده اند.

قوانین مهاجرتی مالزی نیز تفاوتی بین کودکان و بزرگسالان قائل نیست و باعث می شود کودکان توسط بزرگسالان دستگیر و بازداشت شوند و از تحصیل و بازی بی بهره باشند. کودکان زیر 12 سال با زنان مسن درمان می شوند ، در حالی که پسران بالای 13 سال با مردان مسن درمان می شوند ، طبق انجمن SUKA ، یک سازمان مالزی برای حقوق کودکان.

SUHAKAM 118 مورد مرگ بازداشت مهاجرت را از سال 2015 تا 2016 ثبت کرده است ، در حالی که در سال 2017 رویترز گزارش داد که بازداشت شدگان سابق ، سازمان های دولتی و گروه های حقوق بشری از ازدحام بیش از حد ، بهداشت نامناسب ، دسترسی محدود به غذا صحبت کرده اند. غذا یا مراقبت های بهداشتی و ضرب و شتم توسط نگهبانان اردوگاه. نور عزیه ، کمیسر امور کودکان ، به الجزیره گفت که ازدحام بیش از حد ، کمبود امکانات جداگانه برای کودکان و خانواده ها و نبود شرایط برای تحصیل یا بازی همچنان از موضوعات مهم است.

یک مطالعه جهانی سازمان ملل متحد در مورد کودکان محروم از آزادی در سال 2019 نشان داد که بازداشت کودکان می تواند منجر به مشکلات جسمی و روانی قابل توجهی شود. کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد ، که مالزی یکی از اعضای آن است ، بازداشت کودکان را به دلایل مهاجرت منع کرده و قانون کودک مالزی در سال 2001 مقرر کرده است که مصالح کودک باید در اولویت باشد.

هنگام حمله ماه گذشته در قاجانگ در نزدیکی کوالالامپور ، زنان و کودکان در یک کامیون مهاجرت اسکورت شدند. رسانه های محلی گزارش دادند که در مجموع 141 نفر از جمله شش کودک بازداشت شده اند [Hasnoor Hussain/Al Jazeera]

طبق یافته های منتشر شده توسط یونیسف در سال 2018 ، بازداشت کودکان در بازداشت مهاجرت هرگز به نفع آنها نیست و باید به هر قیمتی از آن جلوگیری شود. علاوه بر نقض حقوق کودکان ، مدیریت آن پرهزینه ، دشوار و به ندرت در جلوگیری یا مدیریت مهاجرت م effectiveثر است.

در مورد گزینه های جایگزین بحث شد

در ماه نوامبر ، دیده بان حقوق بشر از مالزی خواست كه كودكان بازداشت شده را فوراً آزاد كرده و به UNHCR دسترسی پناهندگان و پناهجویان بازداشت شده را بدهد. فیل رابرتسون ، معاون مدیر آسیا ، در بیانیه ای گفت: “این کودکان آسیب پذیر ، از جمله بسیاری از آنها که ممکن است از جنایات میانمار فرار کرده باشند ، باید تحت مراقبت قرار بگیرند و به عنوان مجرم رفتار نشود.”

ابتکارات برای تبلیغ گزینه های جایگزین بازداشت سالهاست که ادامه دارد. در سال 2014 ، اداره مهاجرت مالزی ، به همراه SUHAKAM و سازمان های مختلف دولتی و غیردولتی ، گروه كاری را برای اجرای گزینه های جایگزین بازداشت برای كودكان بدون همراه و جدا از هم تشکیل دادند. این گروه روشهای عملیاتی استانداردی را برای یک برنامه آزمایشی ارائه می دهد که از طریق NGO های محلی خدمات پناهگاه موقت و مدیریت پرونده را ارائه می دهد.

در سال 2018 ، پیشنهادی برای اجرای یک خلبان با پنج فرزند به کابینه مالزی ارسال شد ، اما طبق گفته تینی زین الدین ، ​​بنیانگذار Yayasan Chow Kit ، این سازمان مسئولیت پناه دادن به کودکان در طی خلبان.

نورعزیه از سوهاکام به الجزیره گفت که وزارت زنان در اوایل سال جاری از خلبان پشتیبانی کرده بود ، اما تغییر دولت در فوریه و بیماری همه گیر روند آن را ناشناخته گذاشت.

وی گفت: “به کودکان بی سرپرست باید گزینه های دیگری برای بازداشت داده شود.” “آنها فقط قربانی هستند. نمی توان آنها را به جرم شناخته شد زیرا والدینشان تصمیم گرفتند آنها را به مالزی بفرستند. “

خانواده ای در منطقه سلآنگ کوالالامپور در 15 آوریل. رسانه های مالزی گزارش دادند که یک ماه بعد ، حمله ای در منطقه رخ داد و بیش از 1000 نفر به دلیل وضعیت مهاجرت دستگیر شدند. [Hasnoor Hussain/Al Jazeera]

الجزیره برای توضیح در این باره با وزارت کشور و مهاجرت مالزی تماس گرفت ، اما پاسخی دریافت نکرد.

مالزی از ماه مه ، هنگام بازداشت بیش از 2000 نفر ، دستگیری های مربوط به مهاجرت را افزایش داده است. در مجموع ، بیش از 8000 نفر به دلیل نقض مهاجرت از اول ماه مه تا 9 نوامبر بازداشت شدند. حداقل پنج مرکز بازداشتگاه مهاجرت نیز شیوع ویروس کرونا را دیده اند که 776 مورد آن در ماه مه و ژوئن گزارش شده است. در اطراف شبه جزیره مالزی 11 بازداشتگاه وجود دارد.

در ماه آوریل و مه ، با استناد به اقدامات پیشگیری از ویروس کرونا ، مقامات مالزی بارها و بارها قایق را از اردوگاه های پناهندگان در بنگلادش برگرداندند که حامل صدها پناهجوی روهینگیایی بود که به دنبال پناهندگی بودند. ده ها نفر گزارش شده است که در دریا جان خود را از دست داده اند. در 8 ژوئن ، مقامات یک قایق روهینگیای آسیب دیده را در سواحل جزیره لنگکاوی رهگیری و همه 269 مسافر زنده مانده را بازداشت کردند.

ابراهیم ، یک پناهنده روهینگیایی در کلانتان ، معتقد است که همسر ، برادر و دو فرزند وی 12 و 8 ساله در هواپیما بوده اند.

ابراهیم که پسرش تنها یک کودک خردسال و یک دختر بود که هنوز هنگام تولد وی از مالزی در اردوگاه پناهندگان در بنگلادش به مالزی متولد نشده بود ، در ماه فوریه به قاچاقچیان انسان پول پرداخت کرده بود تا خانواده اش را به او بپیوندد. . وی از آن زمان دیگر نتوانسته است با آنها تماس بگیرد ، اما گفت که بلافاصله پس از رهگیری قایق ، از یک سازمان غیردولتی تماس تلفنی گرفته و وی را از بازداشت خانواده اش مطلع کرده و عکس پسرش را در اخبار تشخیص داده است. وی دو نامه به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل فرستاد ، اما گفت پاسخی دریافت نکرده است.

ابراهیم به الجزیره گفت: “بچه های من می خواستند درس بخوانند ، اما الان شانسی ندارند.” “من می خواهم همسر و فرزندانم آزاد شوند … تا حداقل بتوانیم با هم زندگی کنیم.”

* نام مستعار برای رافیولا و ابراهیم برای محافظت از امنیت آنها استفاده شد.

Jaw Tu Hkawng به این گزارش کمک کرده است.



[ad_2]

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>